De boekenlegger

Afgelopen zomer bezochten wij het D.E. museum in Joure (een aanrader). Leuk voor kinderen maar ook een brok herkenning en nostalgie voor ons als oudere. En wat zo leuk is, je mag alles proberen en overal aankomen en zo kwamen we op enig moment in de drukkerij en daar mocht je je eigen boekenlegger drukken. Natuurlijk moest Mina dat uitproberen. En het resultaat was deze boekenlegger en dit is de aanleiding geworden voor dit schrijven. Want ja alles heeft een verhaal en alles is het schrijven daarvan waard.

In de eerste plaats waartoe dient een boekenlegger? Wij gebruiken thuis veel boekenleggers, in onze Bijbels, in onze leesboeken en in ons dagboekje. Een boekenlegger die pauzeert als het ware het verhaal waarin je bezig bent en wanneer je weer verder wilt lezen is het gemakkelijk te vinden waar je ook alweer gebleven was. En ook niet onbelangrijk, een boekenlegger is een behoud voor je boek, waarom? Je hoeft het boek niet te beschadigen door overal maar een ezelsoor in te maken.

En dan je Bijbelsdagboekje, op 1 januari begin je met de eerste bladzijde en wanneer je trouw leest eindig je het dagboekje op 31 december. Dan heb je alle data gehad, heb je alle Bijbelteksten gelezen die er voor dat jaar instaan, en ook niet onbelangrijk, de uitleg van het gelezen Bijbelgedeelte. Wanneer je bij 31 december gekomen bent kun je je soms wat melancholisch voelen.

Juist dan kijk je vaak even terug en reflecteer je op het afgelopen jaar. Alle verdrietige, moeilijke dingen, maar zeker ook alle mooie dingen die in 2025 gebeurden, komen voorbij.

Toch roept de Bijbel ons op om niet achterom, maar vooruit te kijken. Daarom hebben we dit stukje de boekenlegger als titel meegegeven, want een boekenlegger heeft, ons inziens, een belangrijke les voor ons: want hoe vaak en hoe lang kijken wij nog achterom, naar wat wij achter moesten laten?
Of zijn we helemaal gericht op de toekomst, op wat komen gaat? Kijken wij daadwerkelijk uit naar de komst van de Heer en ons verblijf in Het Vaderhuis? Wat een heerlijke vooruitblik, daar zullen we veel meer bezitten dan de aardse rijkdom.
Wat zegt de Heer Jezus hierover?
Even stilstaan en dankbaar terugkijken is iets goeds. Maar stilstaand blijven kijken naar het verleden, zonder oog te hebben voor de toekomst, is niet handig. In Lucas 9:61-62 leert Jezus ons waarom: ‘Weer een ander zei: ‘Ik zal U volgen, Heer, maar sta me toe dat ik eerst afscheid neem van mijn huisgenoten.’ Jezus zei tegen hem: ‘Wie de hand aan de ploeg slaat en achterom blijft kijken, is niet geschikt voor het koninkrijk van God.

Hij vergelijkt zo iemand met een boer die aan het ploegen is. Als de boer achterom blijft kijken, kan hij niet goed ploegen, en geen rechte voren trekken. Hij moet voor zich uit blijven kijken tijdens zijn werkzaamheden. Zo werkt het ook in het Koninkrijk van God. We hebben een oogst binnen te halen, want Jezus komt spoedig terug!

Wat zegt Paulus hierover? Paulus schrijft in de brief aan de mensen in Filippi over het doel van zijn leven: Ik wil Christus kennen door de kracht van zijn opstanding te ervaren, door te delen in zijn lijden en aan Hem gelijk te worden in zijn dood, in de hoop ook zelf uit de dood op te staan. Niet dat ik al zover ben en mijn doel al heb bereikt. Maar ik doe mijn uiterste best, in de hoop te kunnen grijpen waarvoor Christus Jezus mij gegrepen heeft. Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God in Christus Jezus roept. Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten. Filippenzen 3:10-15

Zien we wat hij schrijft? Wat hij doet om zijn doel te bereiken? Hij vergeet het verleden en richt zich op de toekomst. Want hij weet: God heeft iets moois voor mij klaarliggen! Als we alleen maar kijken naar ons verleden, naar wat achter ons ligt en wat nooit meer terugkomt, dan missen we wat God voor ons heeft. De boer uit Lukas zou zijn oogst nooit zien en Paulus zou hopeloos worden. Altijd vooruit blijven kijken kunnen we niet uit onszelf, als onvolmaakte mensen, maar wel door Christus, die in ons werkt.

Wat zegt Jesaja hierover?
Ook in het Oude Testament lezen we hier al over. De profeet Jesaja profeteert over Israël in Jesaja 43. Dit is een opdracht die het volk Israël van God krijgt: Dit zegt de HEER, die een weg baande door de zee en een pad door machtige wateren, die paarden en wagens liet uitrukken, een heel leger van geweldenaars – daar lagen ze, en ze stonden niet meer op, ze zijn vergaan, als een kwijnende vlam gedoofd. Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd, denk niet terug aan het verleden. Zie, Ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis. Jesaja 43:17-19

Deze teksten leren ons: blijf niet stilstaan bij het verleden en blijf niet in het hier en nu! Want als een boekenlegger dagen, weken misschien wel maanden op één en dezelfde plaats in je Bijbel blijft hangen dan kan het zijn dat je alleen maar bezig bent met de dagelijkse beslommeringen. Wanneer je steeds terugkijkt en je overdenkt je zondige leven, dan zie je veel van je eigen tekortkomingen. Dan zie je als het ware naar de boom van kennis van goed en kwaad en let op!!! Dan sta je met je rug naar de boom des levens. Draai je om, dan zie je de boom des levens, de Here Jezus zelf, zie naar Hem.

Conclusie: Kijk voor je. Hij heeft iets moois voor jou in petto! Hoe naar je situatie ook is, (misschien was je al een beetje in slaap gevallen), maar er is hoop. Zie je die hoop waarvan Jesaja spreekt al ontkiemen?

We moeten niet alleen naar het verleden kijken, maar ons hoopvol omdraaien en vooruit kijken.

Wat zal Hij in 2026 in mijn leven gaan doen?
Laten we elkaar vasthouden, samen het avondmaal blijven vieren, samen de Heer Jezus blijven volgen, gedenken, belijden en samen blijven zingen, samen naar Zijn Woord blijven luisteren.

Ons wacht een eeuwig goed!”
Wij reizen met elkander,
wij reizen hand in hand,
d’ één zij tot de troost de ander,
op weg naar het Vaderland!
Komt, grijpt opnieuw de moed,
wees rustiger en blijer,
van aardse banden vrijer,
ONS WACHT EEN EEUWIG GOED!’

Br. John Kuiken